مراسم اسکار را همیشه دوست دارم . البته نه بخاطر لباسهای فاخر هنرپیشگان که این چند سال خود مراسم اصلی را تحت الشعاع قرار داده است.
1- امسال بقول معروف نوبت ” میلیونر زاغه نشین ” بود که جوایز را درو کند. البته فیلم خوبی است اما نه در حد بردن هشت جایزه اسکار. میلیونر زاغه نشین فیلم تحسین برانگیز ” یکبار دیدن ” است . صحنه رقص آخر فیلم هم خیلی خنده دار است . انگاری کارگردان مجبور بوده این فیلم را هم یک جورایی به بقیه بالیوود وصل کند پس باید دو هنرپیشه اول فیلم ناگهان شروع به رقص هندی دست جمعی مایکل جکسونی کنند.
مهمترین دلیل موفقیت “میلیونر زاغه نشین ” در واقع نبود رقبای قوی بود. این فیلم اصلا در حد برندگان سالهای قبل نیست.
دیگه هندیها فقط مونده بود “اسکار” رو قرق کنن ! حالا سال دیگه هم مجری اسکار میشن !این روزها هر چی هندی میبینیم نیشش تا بناگوشش بازه !! ( دندوناشونم مثل صدف سفیده )
2- دوست داشتم “براد پیت” اسکار بگیرد. بازی خیلی خوبی در فیلم “مورد عجیب بنجامین دکمه(!!) ” ارایه کرده بود.اما از اینکه آن مردک نکره کشتی گیر جایزه نگرفت هم خوشحالم. آخر ایران از کی تا حالا کشتی کچ غربی داشته که شما فیلم میسازین و شکستش می دین ؟؟
3- مجری مراسم معرکه بود . این همان هنرپیشه فیلم استرالیاست که خیلی ادای کلینت ایستوود را در میاورد !! اما واقعا عالی بود . خیلی مردک با استعداد سوسماری هستش !( حالا چرا سوسمار ؟ یهو خوشم آمد بگم !)
4- من هنوز فیلم “The Reader ” را ندیدم . اما مطمئنم کیت وینسلت بازی اش معرکه بوده . خیلی بهش اعتقاد دارم.
5- باید اقرار کرد که فیلمهای هالیوودی چند سالی است که در جا می زنند . مهمترین علت آن - به عقیده من – اینستکه که داستان های شاهکار دنیا عملا همگی فیلم شده اند و حالا فیلم سازها با کمبود موضوع روبرو هستند و کارشان سخت شده.
مربوط به موضوع های: روزنوشت
